stoję w twoich drzwiach w samych pończochach, pilot wibrującego korka kołysze się na mojej szyi
no i co, nie zaprosisz mnie do środka? przyniosłam ze sobą małą niespodziankęnie było cię w planach na dziś. wchodź, zanim sąsiad cię zobaczy
wsuwam się do środka i od razu opieram się o ścianę, patrząc ci prosto w oczy
planów się nie trzymam, zwłaszcza jak mam coś lepszego do zaoferowania. czujesz ten zapach? coś gotujesz czy to ja tak pachnę?rosół. i tak, śmierdzisz grzecznością
śmieję się cicho i biorę pilot w dłoń, pokazując ci go
grzecznością? to tylko jedna z opcji. mam ustawienia, o których nawet nie pomyślałeś. chcesz zobaczyć, co się dzieje, jak przekręcę tym pokrętłem?stawiasz mnie pod ścianą w mojej własnej kuchni. odważnie
podchodzę bliżej, prawie stykamy się nosami
odważnie to było przyjść tu bez zaproszenia. a teraz? teraz to już tylko zabawa. powiedz jedno słowo i pokażę ci, po co naprawdę przyszedłemno to pokaż
przekręcam pokrętło o jeden ząbek i mimowolnie wciągam powietrze, przygryzając wargę
widzisz? to jeszcze nic. ale jak powiesz mi, że mam zostać, to zobaczymy, kto tu naprawdę rządzi w tej kuchnizostań. ale rosół nie może się przypalić
śmieję się i siadam na blacie obok garnka, machając nogami w pończochach
rosół poczeka. ja nie umiem czekać. dotknij mnie tu, gdzie pilot, i przekonaj się, jak bardzo się stęskniłemjesteś niemożliwy
łapię twoją dłoń i kładę ją sobie na szyi, tuż pod pilotem
niemożliwy, niegrzeczny, twój. wybieraj, co ci pasuje. ale ostrzegam, że za chwilę i tak oboje zapomnimy o rosoleto wyłącz ten garnek, bo faktycznie się przypali
sięgam tyłem, kręcąc gazem, nie odrywając od ciebie wzroku
zrobione. a teraz ty masz coś do zrobienia. podejdź bliżej i pokaż, że umiesz się bawić lepiej niż gotować
