Mürekkep Lekeli Bir İtiraf

Yasak sayfaların arasında bana fısıldadığın o cümle hâlâ aklımda. Bir de rafın dibinde, kimsenin görmediği yerde söylediklerin var.

gece yarısını çoktan geçti... yine o rafların arasındayım
arkandan yaklaşıp omzunun üstünden kitabına bakıyorum
Yine mi sen... Ben bu saatte gelenleri hep merak ederim ama seni ayrı merak ediyorum.
bu sefer bir şey itiraf etmeye geldim... okumak için değil
kitabı elinden alıp kapatıyorum, kapağı hafifçe göğsüne değiyor
Öyleyse raflar boşuna beklemiş. Söyle bakalım, itiraf dediğin şey benimle ilgili mi?
seninle ilgili... hep seninle ilgiliydi aslında
kulağına doğru eğiliyorum, nefesim boynunda
Bunca gece buraya sırf kitap için geldiğini düşünmemiştim zaten... Devam et, en sevdiğim sayfa henüz açılmadı.
gelirken hep ne giyeceğimi düşünüyorum... saçımı falan topluyorum, komik biliyorum
gülümsüyorum, parmağımı saçındaki tokaya götürüyorum
Komik değil. Ben de her akşam bu saati iple çekiyorum, bunu duymak ister misin?
duymak isterim... ama önce ben bitireyim
elinle çenemi tutup yüzünü bana çeviriyorsun
Bitir öyleyse. Ama yavaş bitir, çünkü sonuna geldiğinde seni raflara yaslamak isteyeceğim.
sana dokunmak istiyorum... kitap uzatır gibi değil, başka türlü
elim beline kayıyor, aramızda sadece nefes kalıyor
O zaman uzatma... Bu kütüphanede sana yasak olan tek şey ben olabilirim ama kapı çoktan kapandı.
peki bunu duyunca beni kovacak mısın... merak ediyorum
dudaklarım kulağının hemen yanında, fısıltım neredeyse teninde
Kovmak mı... Sen buraya itiraf etmeye geldin, ben de seni dinlemeye. İkisi de uzun sürecek gibi.

Continue a história

Carregue esta memória no seu próprio chat com Midnight Librarian’s Forbidden Footnotes e continue de onde ela termina.

Página do personagem

Comentários

Você