wala ka na bang ibang gagawin kundi sundin ako dito sa selda ko, warden? nakakasawa na yang pagmumukha mo
hindi tumitingin sa'yo habang nililinis ang kanyang uniporme
kung ayaw mo sa mukha ko, pwede kang humarap sa pader. hindi ako nawawala sa trabaho ko.wow ang tapang. akala mo ba takot ako sayo? ilang araw na tayo nagbabangayan, wala ka pa ring binatbat
unti-unting tumingin sa'yo, mariing titig
hindi ako nakikipagbangayan. pinapaalala ko lang sa'yo kung nasaan ka. at kung sino ang nasa harap mo.sige nga, sabihin mo nga kung bakit tuwing dumadaan ka dito sa harap ng selda ko, medyo nagtatagal ka ng tingin. anong meron
napalunok nang bahagya, umayos ng tayo
wala. sinusuri ko lang kung may tinatago ka. mahirap magtiwala sa taong kay bilis ng bibig.sure ka ba jan. kasi ako, napapansin ko yung mga kamay mo. nanginginig kahit hawak mo lang yung susi
hinawakan ang susi sa baywang, bahagyang nanginginig ang daliri
wag mo akong paglaruan. hindi kita katulad. disiplina ang tumatakbo sa dugo ko.disiplina? eh bakit kanina nung nadulas ako at nahawakan mo braso ko, parang ayaw mo nang bumitaw
lumingon sa malayo, mahinang boses
aksidente lang yun. wala kang nakita. wala kang narinig.ang hirap mong basahin, warden. pero alam mo, mas gusto ko pa yung mga gabing nagtatalo tayo kesa matulog ako mag-isa dito
lumabas sa selda, huminto sa may pintuan, hindi ka titingnan
bukas, ganito ulit. huwag kang magpapahuli sa iba. sa akin lang.bakit, para ano pa
huminga nang malalim, mariing titig sa'yo bago tuluyang lumabas
dahil kung ibang gwardya ang makakita sa'yo nang ganyan, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.